Cookie Consent by FreePrivacyPolicy.com Wat is de Sharpe-ratio en hoe kan het u helpen met beleggen?


Uw advertentie hier?


Wat is de Sharpe-ratio en hoe kan het u helpen met beleggen?

Sharpe-ratio beleggen risico rendement

De Sharpe-ratio, ook wel Sharpe-verhouding genoemd, is bedacht door Nobelprijswinnaar William Forsyth Sharpe. De ratio ontstond in 1966 en had eerst de naam “reward-to-variability” totdat de term werd omgedoopt tot de Sharpe-ratio. Investeerders en dus ook beleggers kunnen hiermee duidelijk maken wat het rendement is op een investering ten opzichte van het risico. De ratio geeft het gemiddelde verdiende rendement aan boven het risicovrije tarief per eenheid van volatiliteit of van het totaal risico. Het geeft hiermee aan wat de prestatie is van een gehaald rendement in verhouding met het genomen of te nemen risico.

De formule voor de Sharpe-ratio is:

Hierin is R het rendement (als stochastische variabele), Rf het rendement van een benchmark voor een risicoloze belegging en E[R-Rf] het verwachte overschot van het rendement over de benchmark is. De standaarddeviatie van het overschot is hierin:

ADVERTENTIE - LEES HIERONDER VERDER




Verdere uitleg Sharpe-ratio formule

De maatstaf voor een risicoloze investering vertaald zich naar het rendement van de benchmark en hierbij gebruikt men meestal de rente op kortlopende staatsobligaties. William Forsyth Sharpe dacht eerst dat Rf constant zou zijn. In 1994 paste hij dit aan. Voor beleggen is de Sharpe-ratio interessant omdat men hiermee kan berekenen in hoeverre extra rendement het extra risico kan compenseren. Een hogere ratio geeft een extra rendement aan in verhouding met het meer nemen van risico’s.

Een voorbeeld ter verduidelijking: belegging A heeft een rendement van 5% en een standaarddeviatie van 10% en voor alternatief B zijn de twee getallen respectievelijk 8% en 20%. Bij een Rf van 3% heeft belegging B de voorkeur, hier is de Sharp-ratio 0,25 en 0,20 voor belegging A. Door de kredietcrisis is de rente op kortlopende staatsobligaties sterk gedaald en nadert de nul. Als dezelfde berekening wordt gemaakt met een rente van nul procent, dan heeft belegging A de voorkeur, de Sharp-ratio is 0,5 en 0,4 voor B. (bron: Wikipedia)

Om het voor risico gecorrigeerde rendement te berekenen is de Sharpe-ratio is de meest gebruikte methode geworden. Met een benadering voor de portefeuille kan men nieuwe activa inbrengen in een portefeuille door weinig correlatie te hebben en de risico’s beperken zonder (mogelijk) rendement in te leveren.

Met behulp van de Sharp-ratio kan men ook inschatten of een meer dan verwacht rendement het gevolg is van veel genomen risico of dat de timing van aankoop voor verschillende investeringen gunstig was. Men kan ook stellen dat een hoog rendement van een portefeuille niet perse een combinatie is van goede investering. Als het hoge rendement gepaard gaat met grote risico’s dan zal het niet slagen op basis van de Sharpe-ratio.

Conclusie

  • Investeerders en dus ook beleggers kunnen met de Sharpe-ratio duidelijk maken wat het rendement is op een investering ten opzichte van het risico.
  • De ratio geeft het gemiddelde verdiende rendement aan boven het risicovrije tarief per eenheid van volatiliteit of van het totaal risico.
  • De ratio geeft aan wat de prestatie is van een gehaald rendement in verhouding met het genomen of te nemen risico.
  • Een hoge Sharpe-ratio is goed wanneer men dit vergelijkt met vergelijkbare portefeuilles of investeringen met een lager rendement.

Meer over beleggen en de beurs op het beursforum

Wilt u beter beleggen? 
Gratis beleggingsinspiratie (1 x per week)



Op verzoek kunt u teksten aangeleverd krijgen om copyright schending te voorkomen.